تور مجازی

امامزاده آقا علی عباس


درباره امامزاده آقا علی عباس

در فاصله 8 کیلومتری شهر بادرود و در 38 کیلومتری شمال شرقی شهر نطنز در دل کویر محل بقعه و آستان دو بزرگوار از سلاله پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) بنام امامزاده آقاعلی عباس و امامزاده محمد (علیهم السلام) از فرزندان حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) و برادران حضرت ثامن الائمه علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) و حضرت معصومه (علیها السلام) واقع گردیده؛ کویری که در گذشته محل زیست هیچ زی حیاتی نبوده و به برکت این دو بزرگوار محل عاشقان به اهل بیت عصمت و طهارت گردیده است و سالیانه عده کثیری از زائرین از اطراف و اکناف و از سراسر کشور اسلامی ایران به زیارت مرقدشان مشرف می شوند.
اين دو امامزاده عالي مقام به اتفاق حضرت شاهچراغ (علیه السلام) كه در شيراز مدفون گرديده و مورد توجه عده زيادي از شيعيان و دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم السلام) مي باشد جهت ملاقات برادر بزرگوار خود حضرت امام رضا (علیه السلام) به ايران آمدند به طوري كه در بعضي کتب قديمه به چشم مي خورد اين دو امامزاده باتفاق جمعي ديگر از سادات و مواليان به حوالي كاشان رسيدند؛ اتفاقاً عبدالجبار طبرسي نامي كه از زمره دوستان اهل بيت عصمت و طهارت (علیهم السلام) شمرده مي شده فرمانروائي كاشان را بر عهده داشته و به محض اطلاع از ورود ايشان به خدمتشان رسيده و همه آنها را به منزل خود برده و مدت هفده شبانه روز از آنها پذيرائي كرد و اظهار داشته كه رفتن به طوس به صلاح شما نيست؛ زيرا مأمون خليفه عباسي در گفتارش اعتباري نيست، اقوال و كردارش روي حساب سياست سلطنتي خود استوار است، فعلاً بمانيد تا خبر صحيح برسد.
لاجرم مدتي در حوالي كاشان و فين ماندند؛ سپس حركت كرده تا قريه يزدلان و از آن جا به قريه بادافشان (بادرود امروزي) رسيدند. حكمران اين نواحي نيز شرفياب حضور اين دو امامزاده شده خدمت شايسته اي معمول داشت؛ شاهزادگان چند روزي نيز در اين نواحي توقف كرده جمعي كثير به ايشان ملحق شدند.
در روز چهارشنبه هفتم ربيع الاول سال دویست و سه هجری خبر شهادت حضرت علي بن موسي الرضا (علیه السلام) به ايشان رسيد. از اين خبرجان گداز عمامه هاي خود را از سر برداشته و گريبانهاي خود را چاك زدند و به عزاداري قيام نمودند. مردم آن نواحي خدمت امامزادگان رسيده عرض تسليت نمودند، تا مدت چهل روز گذشت؛ سپس آنها را به حمام برده و لباس عزا را از تنشان بيرون آوردند؛ پس از چندي توقف در قلعه بادافشان قصد مراجعت به وطن خود نمودند.
منافقين به سمع مأمون رسانيدند كه برادران حضرت امام رضا (علیه السلام) اراده خروج دارند و جمع كثيري هم با آنها هم پيمان گشته تا به طوس آمده و انتقام خون برادر خود را بگيرند. مأمون از شنيدن چنين خبري به وحشت افتاد و فرمان داد تا لشكری سر راه بر آنها گرفته؛ در هر كجا سادات علوي خصوصاً اولاد حضرت موسي بن جعفر (علیه السلام) را بيابند به قتل برسانند.
به طوري كه نقل شده روز چهاردهم جمادي الاولي سال دویست و سه هجری بود كه امامزادگان از قريه بادافشان در حال كوچ بودند كه لشكر شقاوت پيشه مأمون ملعون رسيده و سر راه بر ايشان گرفته و آنها را محاصره كردند. چندين شبانه روز آن بزرگواران را در محاصره داشتند و آب و نان را از ايشان و اصحابشان منع كرده؛ تيغهاي آتشبار از نيام كشيده در برابر ايشان و اصحابشان صف آرائي كرده؛ آستين ستم بالا زدند، اصحاب يك يك اذن جهاد گرفته به درجه شهادت رسيدند.
به طوري كه نقل شده جسد مطهر اين دو امامزاده چندين شبانه روز در آن بيابان روي ريگ افتاده بود و كسي جرأت نمي كرد آنها را دفن نمايد؛ سپس زنهاي خالدآباد به تدفين آن اجساد مطهر پرداختند. مردان چون چنين ديدند تعصب نموده به كمك آنها شتافتند و آن دو بزرگوار عالي مقام را در يك بقعه که اکنون بارگاه مجلل ایشان است به خاك سپردند.